ابو القاسم سلطانى

256

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

Code - 629 گندواش Artemisia annua L گياهى است علفى ، يك ساله از خانواده Compositae به درازاى 50 الى 110 سانتيمتر ، بدون كرك ، ساقه ايستاده ، متعدد ، منشعب ، برگ‌ها ريشه‌اى ، پائين ساقه دمبرگ بلند ، گل‌ها زرد مجتمع و داراى دم گل برگشته مىباشند . قسمت مورد مصرف : سرشاخه‌هاى گلدار مىباشند . گل‌ها در بين ماه‌هاى مرداد تا مهر جمع‌آورى مىشوند . اعضاى هوائى گياه داراى بوى قوى و نامطبوع و تلخ‌مزه مىباشد . تركيبات شيميائى : گياه حاوى اسانس مىباشد كه در آن ارته ميزياستن يا آرته‌ميزياكتن C 10 H 150 - Artemisiacetone همچنين سينئول ، كادىنن ، كاريوفيلن وجود دارد . موارد مصرف درمانى : از عصاره آن Artemisinine براى درمان مالاريا استفاده مىشود همچنين به عنوان مقوى ، مقوى معده و رفع‌كننده زردى ، سرماخوردگى و تقويت بيماران مسلول و مشهى استفاده مىشود . در گيلان مقدار كم دم‌كرده آن را با قند شيرين نموده و براى رفع درد معده و ناراحتىهاى هضمى مورد استفاده قرار مىدهند . همچنين در استعمال خارجى براى درمان بيماريهاى پوستى ، رفع جوش و كورك مصرف مىگردد . اين گياه به مقدار وسيعى در سواحل درياى خزر ، بندر گز ، بهشهر ، بابل ، آمل ، سارى ، نوشهر ، كجور ، دشت نظير ، هشت‌پر ، اسالم ، بين شهسوار و لاهيجان و اطراف رشت مىرويد . گياه در مازندران به اسامى گن نما ، گندم‌نما و در رشت ، واش و گندواش ناميده مىشود . Code - 630 ذقن الشيخ Artemisia arborescens L گياهى است بوته‌اى ، زيبا به بلندى 45 تا 100 سانتيمتر از خانواده Compositae با ساقه مستقيم ، ايستاده چوبى به رنگ سفيد نقره‌اى و برگ‌هاى باريك و دراز كه هر دو سطح زبرين و زيرين آنها سفيدرنگ و گل‌ها تقريبا كروى مىباشند . قسمت مورد استفاده : اندامهاى هوائى گياه مىباشند .